ROEDE VOOR DE BORST
La banda Neerlandesa Vanaheim está de vuelta en este 2026 a través de un nuevo LP "Roede Voor De Borst", cuya salida oficial se espera para el mes de octubre. Para quien no conozca a la banda se forman en 2015 habiendo publicado un único LP de estudio en 2022. Cantada su música en su lengua natal estamos ante un sonido folk, con ese aire pretérito, en una base vocal de death melódico, con parte instrumentales, acústicas, épicas, con una cuidada producción. Hoy dejo en el blog el tema que da nombre al que será su segundo LP, tema del que dejo un enlace a youtube.
https://www.youtube.com/watch?v=NrXDZiXMJms
Uitgeput, versleten en zwak
Belast met de woorden die de mist tot mij sprak
Vertrouwde gezichten die boekdelen spreken
En wijzen op dat mijn tijd is verstreken
Lang uitgestrekt in modder en slijk
Peins ik over of ik de hemel heb bereikt
Toch herinnert deze grond
Aan wat voorgevallen is
In dez’ ondoordringbare, dichte mist
Toch blijf ik stug
Ik houd vol
En kom langzaam overeind
En ik neem de benen naar huis
Waar mijn noodlot wacht en lacht
In de deur van mijn hart
Want ik rouw om jou, mijn vriend
'k
Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen
Opgewacht door een schim mij bekend
Toch weet ik van binnen dat jij er niet meer bent
Het water staat mij aan de dijk
Wanneer ik jouw gloed bereik
En je ter plekke verdwijnt
Als sneeuw voor de zon
Mijn haren rijzen te berge
Verdriet en stilte smoren mijn stem
De verwarring wordt erger
Als plots een fonkelend licht
Helder schijnt in alles verhullende mist
Waarom moesten wij nu al gaan?
Daar lig ik dan
Koud en stil
In mijn eikenhouten bed
Waar ik menigmaal ontwaakte
Steeds dieper dringt het door
Ik ben dood
Maar 'k leef voort
Want ik rouw om jou, mijn vriend
'k
Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen
Heen gaan allen
Ook u staat oog in oog met de dood
Aanvaard stilte
Lijdzaam sterft u om eeuwig rond te dwalen
Door de schijn van de doden omvademd
Zo lang droeg hun heimwee mijn naam
Kom haal me
Ik ben klaar om te gaan
Voert mijn ziel met u mee
Ben ik jou?
Wel, dan ben jij mij
Want ik rouw om jou, mijn vriend
'k
Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen
Uw laatste eer, een stille pracht
Heeft vrede in mijn borst gebracht
English Translation
Exhausted, worn out, and weak
Burdened by the words the mist spoke to me
Familiar faces that speak volumes
And signal that my time has run out
Stretched out long in mud and mire
I ponder whether I have reached heaven
Yet this ground reminds me
Of what has come to pass
In this impenetrable, thick mist
Yet I remain stubborn; I hold fast
And slowly rise to my feet
And I make my way home
Where my fate waits and laughs in the doorway of my heart
For I mourn you, my friend;
I still have many questions
But you are me, so I am dead
How can I bear this?
Lost soul, our dreams are now consumed
Trapped in this purgatory, but my time will come
Awaited by a phantom known to me
Yet deep down I know you are no longer there
The waters rise high around me
As I reach your glow
And you vanish on the spot
Like snow before the sun
My hair stands on end
Grief and silence stifle my voice
The confusion deepens
When suddenly a sparkling light
Shines brightly through the all-concealing mist
Why did we have to go so soon?
There I lie, cold and still, in my oak bed
Where I so often awoke
It sinks in ever deeper: I am dead
But I live on
For I mourn you, my friend;
I still have many questions
But you are me, so I am dead
How can I bear this? Lost soul, our dreams are now consumed
Trapped in this purgatory, yet my time will come
All must pass on
You, too, stand face to face with death; accept the silence
Resigned, you die, destined to wander forever
Enveloped by the semblance of the dead
For so long, their longing bore my name
Come, take me; I am ready to go
Carry my soul away with you—am I you?
Well, then you are me
For I mourn you, my friend
I still have many questions
But you are me, so I am dead
How can I bear this?
Lost soul, our dreams are now consumed
Trapped in this purgatory, yet my time will come
Your final tribute, a silent splendor
Has brought peace to my heart
By Nash
